ITALYAN VA O‘ZBEK ADABIYOTIDA MILLIY-MADANIY QADRIYATLARNING QIYOSIY TAHLILI VA UNING TIL TA’LIMIDAGI AHAMIYATI
https://doi.org/10.5281/zenodo.23415241
Kalit so‘zlar
adabiyotshunoslik, italyan adabiyoti, oʻzbek adabiyoti, qiyosiy metod, tipologiya, xorijiy til sifatida italyan tili, madaniyatlararo kompetensiya, adabiy matn.Annotasiya
Mazkur maqolada italyan, oʻzbek va jahon adabiyotshunosligining shakllanishi va rivojlanish bosqichlari qiyosiy aspektda tahlil qilinadi. Adabiyotshunoslikdagi asosiy metodologik yondashuvlar yoritilib, ularning italyan tilini xorijiy til sifatida oʻqitish jarayonidagi ahamiyati asoslab beriladi.
Foydalanilgan adabiyotlar ro‘yhati
Alighieri D. La Divina Commedia. – Firenze: Le Monnier, 1837 va keyingi nashrlari.
Alighieri D. De vulgari eloquentia. – Padova: Antenore, 1968.
Auerbach E. Mimesis: Dargestellte Wirklichkeit in der abendländischen Literatur. – Bern: Francke, 1946.
Council of Europe. Common European Framework of Reference for Languages: Learning, Teaching, Assessment. – Cambridge University Press, 2001.
Council of Europe. Common European Framework of Reference for Languages: Companion Volume. – Strasbourg, 2020.
De Sanctis F. Storia della letteratura italiana. – Napoli: Morano, 1870–1871.
Eco U. Lector in fabula. – Milano: Bompiani, 1979.
Fitrat A. Adabiyot qoidalari. – Toshkent, 1926.
Jirmunskiy V.M. Sravnitelʼnoe literaturovedenie: Vostok i Zapad. – Leningrad: Nauka, 1979.
Navoiy A. Muhokamat ul-lugʻatayn. Mukammal asarlar toʻplami. – Toshkent: Fan.
Sulton I. Adabiyot nazariyasi. – Toshkent: Oʻqituvchi, 1980.
Wellek R., Warren A. Theory of Literature. – New York: Harcourt, Brace, 1949.
